Katarzyna Zawada wyruszyła na Litwę z Heleną Modrzejewską

Avatar photoIrena Kuczyńska22 października 20265min
801009162_1874556517124496_3123659764941557361_n-1536x1024-1-1280x853.jpg
Są postacie, które pozostają z nami na lata. Są historie, do których wracamy, odkrywając w nich wciąż nowe znaczenia. Dla Katarzyny Zawady jedną z takich postaci jest Helena Modrzejewska — wybitna aktorka, której losy od piętnastu lat inspirują ją artystycznie.

Z wielką radością wokalistka przyjęła zaproszenie do udziału w VIII Międzynarodowym Festiwalu Monospektaklu „MONOWschód” na Litwie. Wydarzenie zgromadzi artystów z pięciu krajów: Polski, Litwy, Ukrainy, Szkocji i Stanów Zjednoczonych.

Udział w festiwalu to dla Katarzyny Zawady nie tylko kolejna artystyczna podróż, ale także kontynuacja misji reprezentowania Wielkopolski jako Ambasador Kultury.

 Piętnaście lat z Heleną Modrzejewską

W tę niezwykłą postać Katarzyna Zawada wcieliła się po raz pierwszy w 2011 roku, w plenerowym widowisku „Modrzejewska w Żegocinie”, zrealizowanym przez Ośrodek Kultury w Żegocinie we współpracy z Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu. Spektakl powstał z inicjatywy Andrzeja Tylczyńskiego, według scenariusza Andrzeja Zmyślonego. Nie bez znaczenia jest również osobisty związek artystki z Żegocinem — miejscem związanym z historią Heleny Modrzejewskiej, która odwiedzała tam Józefa Chłapowskiego, brata swojego męża, Karola Chłapowskiego. Bywała też w Pleszewie.

Helena Modrzejewska w Pleszewie oklaskiwała amatorkę Jadwigę Kierską

Kolejnym etapem tej artystycznej drogi stał się monodram „Helena Modrzejewska – zakazany występ”, którego premiera odbyła się w 2015 roku w Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu, w dawnej sali musztry Korpusu Kadetów. Spektakl nawiązuje do dramatycznego epizodu z życia wielkiej aktorki — carskiego zakazu wjazdu na teren zaboru rosyjskiego, wydanego w 1895 roku. Na tę historię zwróciła uwagę dziennikarka i regionalistka Anna Tabaka.

Śpiew, aktorstwo, fortepian

W monodramie Katarzyna Zawada łączy trzy ważne obszary swojej artystycznej tożsamości: śpiew klasyczny, grę na fortepianie i aktorstwo. Powstaje w ten sposób opowieść o talencie, niezależności, odwadze i cenie, jaką niekiedy trzeba zapłacić za wierność własnym przekonaniom.

— Helena Modrzejewska towarzyszy mi już od piętnastu lat. Za każdym razem odkrywam w jej historii coś nowego. To postać niezwykła, a jej losy wciąż poruszają i inspirują — podkreśla Katarzyna Zawada.

Ważną postacią w historii spektaklu jest jego pomysłodawca i spiritus movens, Andrzej Tylczyński — scenarzysta, reżyser i twórca wielkich wydarzeń artystycznych, takich jak Międzynarodowy Festiwal Artystycznych Działań Ulicznych „LA STRADA” czy plenerowe „Misterium Męki Pańskiej”. Jest również autorem wierszy, opowiadań i tekstów piosenek.

 Teraz Helena Modrzejewska wyrusza w podróż na Litwę!

Katarzyna Zawada zabiera ze sobą piętnaście lat artystycznych doświadczeń, wzruszeń i spotkań z tą niezwykłą postacią. Towarzyszy jej także przekonanie, że polska historia i kultura wciąż mają światu wiele do opowiedzenia, a teatr potrafi przywracać głos tym, których losy nie powinny zostać zapomniane. Bo Helena Modrzejewska to nie tylko legenda polskiej sceny. To symbol talentu, odwagi i niezależności — wartości, które nie tracą znaczenia mimo upływu czasu i zmieniających się granic.

Salonik Modrzejewskiej

Warto dodać, że od 15 lat w Żegocinie funkcjonuje Salonik Heleny Modrzejewskiej i Rodziny Chłapowskich. Członkowie Stowarzyszenia Miłośników Wsi Żegocin   kultywują pamięć o wielkiej aktorce, organizują spotkania z historią, kulturą przy kawie.

W Żegocinie historia wciąż żyje. Od Heleny Modrzejewskiej do Józefa Brandta WIDEO


Info Pleszew - Irena Kuczyńska - logo


© 2022 – Info Pleszew – Irena Kuczyńska