![img_20240614_161730-1280x750.jpg](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/06/img_20240614_161730-1280x750.jpg)
Piotr Grabowski odpowiadał podczas wyprawy za kontakt z mediami, teraz przy okazji spotkania i to w czasie Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej, opowiedział mi o przygodzie sprzed 18 lat kiedy to siedmioro rowerzystów z Pleszewa ruszyło do Gelsenkirchen, na pierwszy mecz Polaków z reprezentacją Ekwadoru.
1160 km na rowerach
Rowerzyści pokonali 1160 km – po drodze mieli promować Pleszew, rozdawali ulotki, foldery o Mieście i Gminie Pleszew. Na kaskach, czapeczkach i kamizelkach mieli logo miasta Pleszewa. Robili sobie pamiątkowe fotki przy banerze. W partnerskim mieście Spangenberg byli podejmowani przez tamtejsze władze – o czym napisała w Roczniku Pleszewskim 2006 najmłodsza uczestniczka wyprawy Natalia Troszczyńska.
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/07/img_20240614_161816-1280x730.jpg)
Bus z tłumaczem i prowiantem
Kapitanem ekipy był Ireneusz Reder, który na rowerze zrobił tysiące kilometrów. Jechała Krystyna Jagiołka a jej mąż Czesław odprowadził rowerzystów do granicy z Niemcami. O rowery dbał Olgierd Straburzyński. Rowerzystom towarzyszył ówczesny pracownik magistratu Robert Kiczka – w jednej osobie tłumacz i kierowca busa, którym uczestnicy wyprawy wrócili do Pleszewa. To on odpowiadał za organizację noclegów. W busie jechał też prowiant.
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/07/P5274188-1280x960.jpg)
Średnio 82,8 km dziennie
Dziennie rowerzyści robili od 30 do 117 km; średnio dziennie było to 82,8 km w większości w „fatalnych warunkach atmosferycznych” byli w trasie 14 dni; w artykule Natalia Troszczyńska opisała trasę i policzyła kilometry. Na terenie Niemiec rowerzyści poruszali się w większości po ścieżkach rowerowych. Do granicy Miasta i Gminy Pleszew w Kowalewie odprowadził ich na rowerze burmistrz Marian Adamek.
TRASA:
Pleszew – Leszno 96 km
Leszno – Zielona Góra 117 km
Zielona Góra – Cottbus 98 km
Cottbus – Witenberg 128 km
Witenberg – Dessau 41 km
Dessau – Quedlingburg 96 km
Quedlingburg – Goslar 76 km
Goslar – Gottingen 84 km
Gottingen – Spangenberg 69 km
Spangenberg – Warburg 69 km
Warburg – Bielefeld 104 km
Bielefeld – Münster 77 km
Münster – Haltern 30 km
Haltern – Gelsenkirchen 38 km + 37 km
W kampusie, w namiocie
Piotr Grabowski mówi, że nocowali w różnych miejscach. Np. w partnerskim Spangenbergu, noc spędzili w kampusie w barakowozach, gdzie na spotkaniu oazowym przebywała grupa protestantów z Zimbabwe oraz Indii.Ostatnią noc spędzili na polu namiotowym Amphitheater Gelsenkirchen, które urządzono na potrzeby MŚ.
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/07/img_20240614_161754-1280x981.jpg)
Meczu nie obejrzeli
A wszędzie spotykali się z zainteresowaniem i podziwem. Kiedy już dojechali do Gelsenkirchen, okazało się, że meczu Polska – Ekwador nie obejrzą, bo nie zamówiono im biletów na stadion który pomieścił 53 804 osób. Dla nas miejsca zabrakło – napisała Natalia Troszczyńska.
Kiedy pleszewianie podjechali z pola namiotowego pod stadion telebim po poprzednim meczu został zwinięty. Jednak – co podkreśla Piotr, było miło, mimo iż meczu, na który jechali 14 dni i zrobili 1160 km, nie widzieli. Ale dostali od Ekwadorczyków po kapeluszu, zrobili sobie fotki. Atmosfera była. Cieszyli się Ekwadorczycy, którzy z polską reprezentacją wygrali.
Z górki i pod górkę
Podczas wyprawy nie brakowało atrakcji. W Hessich Lichtenau w dniu Hesji uczestniczyli w dużym festynie z pokazem sprzętu Bundeswehry. W Spangenbergu zwiedzali szkołę z nauczycielem. Mieli sesję zdjęciową do regionalnej gazety w Haltern, znaleźli się w sprawozdaniu mundialowym telewizji Ekwadoru. Nie zapomną też góry Harzu, gdzie najdłuższy zjazd liczył ok. 3,5 km ale były także podjazdy, które musieli pokonać pieszo.
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/07/P5284198-1-1280x960.jpg)
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/07/Im000838-1280x960.jpg)
Czekały na nich Balbinki
Kiedy po 16 dniach wrócili do Pleszewa, witały ich na Rynku rodziny oraz panie z kabaretu Balbinki – wspomina Piotr Grabowski. Dla niego ekstremalna wyprawa była przygodą życia.
Zdjęcia Piotr Grabowski
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/06/img_20240614_161652-1280x860.jpg)
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/07/Im000841-1280x960.jpg)
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/07/P5274185-1280x960.jpg)
![](https://irenakuczynska.pl/wp-content/uploads/2024/07/P5284200-640x480.jpg)